Ukkepukken ~ Op de bak

Vaak zijn katten al volledig zindelijk als ze bij hun nieuwe baasje komen. Daar zorgt de natuur helemaal vanzelf voor, in de vorm van mama-poes. Nou waren er, voordat je mannekes hier kwamen, al tekenen dat ik wat haperingen kon verwachten. Ik kreeg te horen dat vooral Socks de hoekjes van de kamer niet met rust liet en daar plasjes achterliet. En vlak voordat ze kwamen, kreeg ik die verhalen ook te horen over Freckles.

Dán verwacht je een ‘fijne’ start. Gewapend met diverse opties zijn we de problemen te lijf gegaan. In het moederpoeshuis kregen de rakkers houtkorrels. Onder het mom van ‘wat ze gewend zijn’ houden, kregen ze dat hier in eerste instantie ook. Quib gebruikte ze ook, dus ik had ze nog in huis. Maar onder het mom van ‘kittens houden van fijne korrels’ had ik ook een tweede bak met een alternatief: echte Catsan. Die korreltjes zijn klein en mooi rond, wat het graven voor minipootjes wat prettiger maakt.

De eerste twee dagen gingen de mannen voor het bekende hout, maar al snel ging de voorkeur naar de korrels. Vooral voor de grote boodschap. Het begraaft nou eenmaal lekkerder met kleine korreltjes. Al was dat begraven zelf nog een uitdaging voor de kereltjes. Het graven snapten ze wel, maar dat begraven inhoudt dat er een laagje over de boodschap heen gaat, dat was nog een beetje moeilijk. Inmiddels hebben ze dat wel helemaal door! Op de houtkorrels werd nog wel geplast.

Op de eerste dag vond ik nog een plasje in de reismand. Maar ja, het was dan ook een stressvolle dag geweest en dan gebeuren er wel eens kleine ongelukjes. Het werd ze natuurlijk vergeven. Daarna leek alles goed te gaan. Tot opeens twee weken later weer ‘ongelukjes’ gebeurde. Socks had het mandje te grazen genomen, er zat een natte plek in. Nou ja, dacht ik, wasmachines draaien bijna vanzelf. Maar een paar uur later vond ik op de mat een nat plekje… Shit! Binnen de kortste keren was een weer schone mand voor de tweede keer het doelwit. Tijd voor actie!

Ik heb de bakken maar eens geïnspecteerd en kwam toen snel tot de conclusie dat de mannen de houtkorrels helemaal niets meer deden. Ik heb de bakken allebei gevuld met Catsan en het probleem is opgelost. Als sneeuw voor de zon.

We zijn inmiddels weer twee weken verder en nu werd het tijd voor de volgende uitdaging. Toen de ukken hier kwamen zijn ze begonnen met dakloze bakken. Binnen twee dagen stond ook de bovenkant erop (dat hadden ze in hun moederpoeshuis ook al) Maar na een paar weken wil ik ook de deurtjes er in hebben. De ukken graven namelijk ook over de rand heen en da’s leuk voor de kruimeldief als die betaald zou worden. Poging 1 en 2 heb ik snel stopgezet. Socks had nergens problemen mee, maar Freckles durfde niet te duwen tegen het deurtje of had er de power nog niet voor. Voordoen leverde alleen een beteuterde blik op. Gisteren is poging 3 met goed gevolg verlopen. Meneer is groter en sterker en kon het dit keer wel! Na deurtje 1 overwonnen te hebben, is vandaag ook deurtje 2 in het gat gegaan. En ook die bak hebben de heren bezocht.

Enige minpunt… Het is ook erg leuk spelen met zo’n deurtje… Naast hengelen naar je broer, is hengelen naar korrels ook leuk.

En ik heb ook nog foto’s! Alleen niet over dit onderwerp 😉

4 gedachten over “Ukkepukken ~ Op de bak

  1. ja het is niet zomaar iets, 2 draakjes opvoeden!
    Gelukkig zijn ze übercute, dus heb je er veel voor over. 🙂

    Leuk om je verhalen te lezen. Veel herkenning, en vaak ook een gniffel dat ik dat stadium voorbij ben. Ook wel een beetje heimwee hoor. 😉

    Lfs Lies

    Like

    • Ik weet helemaal wat je bedoeld… Denk zo nu en dan ook nog wel eens terug aan Quib in z’n ukkenjaren. En die had natuurlijk dezelfde fratsen. Je vergeet gewoon straks wat minder is (in ieder geval pas nadat er een nieuw behangetje op zit 😐 ) en houdt vast aan al die leuke momenten (dat er straks een nieuw behangetje op zit :mrgreen: )

      Ze zijn nog steeds zo megacute, ik geniet er zeker van!

      Like

  2. Leuk om te lezen 🙂 bewonder je …meis wat moet jij aan het einde van de dag gesloopt zijn. Ik lees dan over een doos kittens wat hier een idioot in de buurt dumpte en dan twijfel ik heeeeeeel even maar want dan lees ik jouw belevenissen. Toch maar niet ik geniet wel van jouw boys 😉 Lfs Marja

    Like

    • Ben ik inderdaad, Marja! Maar het is wel het goede gesloopt. Als je ’s ochtends de deur van de slaapkamer open doet en er zitten twee paar grote ogen naar je te kijken…. Heerlijk!

      Ik snap nog steeds niet waarom mensen die hulpeloze ukkies dumpen. Als ik deze koppies zie, dat iemand het dan over zijn hart kan verkrijgen. Of ze afleveren bij het dierenasiel of zo, maar niet zo maar ergens in een doos achterlaten. 😡

      Lees maar lekker met mijn belevenissen mee, die zullen wel blijven komen…. Op veilige afstand 😳

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.