Winter, Weer Dat Winterweer

Nog een heel gezond, gelukkig en nog meer van dat soort superlatieven, 2011. Ik hoop dat iedereen heeft genoten van de feestdagen, niet teveel is aangekomen (oeps, ik wel 😦 ) Mocht je denken dat je vorig jaar altijd een kaartje van me kreeg, maar dit jaar niets hebt ontvangen? Dat kan kloppen. De intentie was er, de kaarten waren er, de postzegels ook, maar niet de puf. Mijn schouder heeft mij de laatste weken van vorig jaar dusdanig parten gespeeld, dat iedereen de kaartjes er dit jaar maar moet bij denken. En dat was mede te danken aan het weer. Lees verder

Sneeuwpret

     Oh wat heb ik een schurft aan de kou. Zodra ik binnen verlaat en me buiten laat zien begint mijn lijf op te spelen. In deze tijd van het jaar wordt ik ‘gezegend’ met spierspasmen (vooral in de kuiten) en gevoelsstoornissen (vooral in de handen). Mijn dove vingers zijn niet in te pakken tegen deze kou. Twee paar handschoenen over elkaar en nog slaan mijn vingertjes wit uit… Het is niet anders en het gaat wel weer over.

Lees verder

Dubbelop

Op dit moment zijn beide ukken bij de dierenarts. Eén voor één zullen ze iets minder mannelijk worden gemaakt. Ik heb bewust gekozen om ze tegelijkertijd te laten helpen. Dan zijn ze allebei tegelijkertijd zielig en dan krijg je geen problemen met de wakkere die zo graag wil spelen met de slaperige. En als dat niet gebeurt, er dan maar bovenop duikt.

Ik heb ze vanochtend vroeg dan ook afgeleverd. Maar niet voordat ik voor het eerst dit jaar heb moeten krabben. Mist en vriesweer gaan nou eenmaal niet samen.

Lees verder

6 Maanden

Zes maanden alweer! Wat gaat de tijd toch snel… Zes maanden alweer! Dat had ik geloof ik al gezegd. Vandaag dus. Het telefoontje dat de mannen aankondigde kan ik me nog zo voor de geest halen. Ik was namelijk bij mijn moeder (het was moederdag) toen mijn beste vriendin belde met de mededeling dat de mannen geboren waren! Lees verder

WLW testen, dus filmpje!!!

Aangezien er zojuist een update is gekomen van Windows Live writer, en omdat ik al van iemand heb gehoord dat live writer het niet wilde doen bij die persoon, moet er maar even een testberichtje komen. Maar om het leuk te maken, doe ik er even een video van de ukken bij.

Ik had namelijk nog een verjaardagskaart van twee jaar geleden bewaard. Zo’n kaart met muziek… Klik op de afbeelding!

Update 18 maart:

Deze week heb ik behoorlijk ruzie gehad met WLW, want hij wil mijn nieuwe jas niet importeren. Nog steeds niet. Geen idee hoe ik dit op moet lossen. Herinstalleren misschien, maar dan zijn gelijk ook alle instellingen pleite.

Ben ik helemaal in lentestemming, moet ik nog in winterjas mijn berichten schrijven. Gelukkig hebben de voor en achterkant weinig met elkaar te maken!

Sleep tight

En weer zijn we een maandje verder. De tijd gaat soms echt te snel. In ieder geval zit er sinds het vorige bericht minder behang op de muur van de gang. Ook schat ik dat de ukken elk een kilo zwaarder zijn geworden. Ze groeien echt te snel!

In de tussentijd zijn ze ook nog gezamenlijk ziek geweest. Samen aan de diarree. Na een pillenkuurtje van hele vieze pillen (ik heb nog nooit zo hard hoeven vechten met welke kat dan ook om een pilletje binnen te krijgen) is het gelukkig goed bestreden! Straks moeten de mannen nog een ontwormrondje doorstaan, maar dan is de behandeling echt over.

Het is druk aan deze kant. Ik ben erg druk met het regelen van zaken. Dat er soms nog mensen zijn die denken dat ik me verveel, nou, dat doen we dus niet! 😕

Lees verder

Een maand later…

Nou ja, bijna een maand later. De rakkers houden je bezig. Socks heeft daarvoor zijn eigen methode ontwikkeld. Een ontstoken wondje waar het eind maar niet van in zicht kwam en tot twee dierenartsbezoeken nodig waren. Inmiddels is het wondje na een maand eindelijk dicht. Maar de nabehandeling is nog steeds lopende. Een antibiotica kuur en smeren met cortisonen bleek niet genoeg te zijn. Gelukkig werkte het paardenmiddel prednison wel!

Inmiddels is onze familie ook uitgebreid met een nieuw familielid. Broertje heeft een nieuwe blindengeleidehond, Floor. Echt een schat van een beest. Wel een stuk ondeugender als haar voorganger, maar het is natuurlijk een jonge hond. Floor heeft inmiddels ook de ukken ontmoet. De ontmoeting verliep voorspoedig al is dat waarschijnlijk niet de mening  van alle partijen. Stiekem denken de tweepotigen dat het van Floor niet had gehoeven. Zij wilde zichzelf het liefste wegtoveren. De ukkenpukken vonden haar daarentegen best wel interessant.

Lees verder

Ukkepukken ~ Op de bak

Vaak zijn katten al volledig zindelijk als ze bij hun nieuwe baasje komen. Daar zorgt de natuur helemaal vanzelf voor, in de vorm van mama-poes. Nou waren er, voordat je mannekes hier kwamen, al tekenen dat ik wat haperingen kon verwachten. Ik kreeg te horen dat vooral Socks de hoekjes van de kamer niet met rust liet en daar plasjes achterliet. En vlak voordat ze kwamen, kreeg ik die verhalen ook te horen over Freckles.

Dán verwacht je een ‘fijne’ start. Gewapend met diverse opties zijn we de problemen te lijf gegaan. In het moederpoeshuis kregen de rakkers houtkorrels. Onder het mom van ‘wat ze gewend zijn’ houden, kregen ze dat hier in eerste instantie ook. Quib gebruikte ze ook, dus ik had ze nog in huis. Maar onder het mom van ‘kittens houden van fijne korrels’ had ik ook een tweede bak met een alternatief: echte Catsan. Die korreltjes zijn klein en mooi rond, wat het graven voor minipootjes wat prettiger maakt.

De eerste twee dagen gingen de mannen voor het bekende hout, maar al snel ging de voorkeur naar de korrels. Vooral voor de grote boodschap. Het begraaft nou eenmaal lekkerder met kleine korreltjes. Al was dat begraven zelf nog een uitdaging voor de kereltjes. Het graven snapten ze wel, maar dat begraven inhoudt dat er een laagje over de boodschap heen gaat, dat was nog een beetje moeilijk. Inmiddels hebben ze dat wel helemaal door! Op de houtkorrels werd nog wel geplast.

Op de eerste dag vond ik nog een plasje in de reismand. Maar ja, het was dan ook een stressvolle dag geweest en dan gebeuren er wel eens kleine ongelukjes. Het werd ze natuurlijk vergeven. Daarna leek alles goed te gaan. Tot opeens twee weken later weer ‘ongelukjes’ gebeurde. Socks had het mandje te grazen genomen, er zat een natte plek in. Nou ja, dacht ik, wasmachines draaien bijna vanzelf. Maar een paar uur later vond ik op de mat een nat plekje… Shit! Binnen de kortste keren was een weer schone mand voor de tweede keer het doelwit. Tijd voor actie!

Lees verder

Ukkepukken ~ Nu 3 weken thuis

Ik had eerder willen schrijven, maar wat gaat er een tijd in die ukken zitten. Als je er één hebt, heb je ook rust als er geslapen wordt. Hier geldt dat alleen als beiden hun oogjes dicht hebben. Maar er is er altijd één die later gaat pitten en één die eerder wakker wordt. Tussen het schrijven door ben ik aan het het “eeh”, “nee”, en nog meer van dat soort kreten aan het uitstoten.

Lees verder